Siedlisko

Powoli w pokoiku mojej Zuzi zaczyna brakować miejsca ( i to nie tylko z powodu ilości zabawek ), a ponadto robi się coraz bardziej różowo.
Mamy małe miasteczko w jej królestwie. Domeczek zmontowała nasza kochana i zdolna babcia Marysia.
Pełni on różne funkcje: raz jest  szpitalem, raz biblioteką, sklepem lub po prostu domem - na pewno  wyobraźnia dziecka jest nieograniczona.


A tu obrazek który wykonała dla Zuzy moja ukochana i jedyna siostra - też zdolna bestia.


 Moja księżniczka lubi poszerzać swoje horyzonty. Tutaj w codziennym stroju.

 Zuzia skończyła trzy latka. Powoli wkracza w dorosłość. Mimo to jednak postanowiliśmy że prezent będzie spełnieniem marzeń małej dziewczynki. Na pewno było to moje marzenie z dzieciństwa. Zresztą często tak jest że rodzice niby dla dzieci, robią coś czego to oni sami pragnęli przez wiele lat a co nie było dla nich osiągalne.


 Domek dla lalek i szczęśliwa właścicielka, która jak widać powoli wprowadza do niego lokatorów.


Domek nie ma wydzielonych pokoi ponieważ ma on spełniać w późniejszym czasie półkę na książki czy inne bibeloty (kiedy moje dziecko straci już zainteresowanie lalkami).



 Niektóre cudeńka to wytwory niestety nie mojej rodzinki. Tak jak zestaw łazienkowy z kolekcji  Sylvanian Families.


 Koronkową pościel, w której każda barbie ma różowe sny, również zaprojektowała i wykonała babcia Marysia. Jaki byłby nasz świat bez babć - aż strach pomyśleć.



Ta lalkowa rezydencja nie jest może tak elegancka i dopieszczona jak te prezentowane tutaj http://villa-aurelia.blogspot.com/ Jest jednak nasza i lepsza niż półki w regale, które u mnie w czasach mojego dzieciństwa pełniły funkcje domku dla lalek.


Pokaże jeszcze głównego konstruktora i jego pomagiera, ja jak zwykle zaliczam się do ekipy wykończeniowej, czyli malowanie to moja broszka.